Okkervil River, 12 november 2007, AB Club

Het leven zit vol hartverscheurende keuzes. Niet Sophie’s Choice-hartverscheurend misschien, maar toch: soms scheelt het niet veel.

Jonathan Richman, 15 oktober 2007, AB Club

De -voor het overige trouwens uiterst sympathieke – mensen van de AB hebben de vervelende gewoonte om voor optredens van oudere artiesten schandalig hoge inkomprijzen te vragen, omdat ze blijkbaar van mening zijn dat dingen als Patti Smith of Brian Wilson alleen babyboomers met een vrij omvangrijk te besteden inkomen interesseren. Gelukkig trad niemand minder dan Jonathan Richman dinsdag aan in de AB Club, waar een zeer billijk vast tarief van 10 euro geldt.

Pukkelpop 2007

De eerste keer dat ik naar Pukkelpop afzakte, in het jaar 2004, was ik nog een onschuldig koorknaapje van 16. De Rode Duivels hadden zich niet weten te plaatsen voor het EK en iedereen keek reikhalzend uit naar het einde van Bush’s regeringsperiode maar sommige dingen zijn sindsdien ook niét veranderd: zo gaat het festival nog steeds door in een pitoresk dorpje net buiten Hasselt en was ik ook dit jaar aanwezig om verslag uit te brengen. Zeg nu nog eens dat ik niks voor jullie doe!

Dour Festival 2007

Dour-speak:
Zeg niet ‘gebrek aan organisatie‘, zeg wel ‘een prettig anarchistisch sfeertje‘.
Zeg niet ‘we konden geen 225 échte bands vinden‘, zeg wel ‘DJ Sets!‘ of ‘Gym Class Heroes’
Zeg niet ‘Birkenau anno 1941 re-enactment’, zeg wel ‘de Dour-camping.’
En vooral: zeg niet ‘ik ben te lui om constant van podium naar podium te hollen’, maar zeg ‘ik heb een selectieve muzieksmaak‘

Zie daarom hier de korte verslagjes van de 3-5% aanwezige acts die ik in al mijn kieskeurigheid wél gezien heb. Wie hoofdpijn krijgt van al die lettertjes of wie er zelf bij was en nog een beetje moet bekomen van de hitte of de verdacht smakende vleesfrikadellen hoeft niet te panikeren: zij kunnen simpelweg de cursieve scores bekijken. (Dat is hoe mensen die gestudeerd hebben zeggen dat de scores schuin staan, stelletje ongeletterde idioten!)

Dour 2007: preview

Na vorig jaar de sfeer, het stof en de coke in Dour al één dag te hebben opgesnoven, heb ik dit jaar besloten voor the full monty te gaan. Vooraleer iemand de zedenpolitie belt: ik heb gewoon een combiticket gekocht, al kan ik natuurlijk niet garanderen dat enig nudisme volledig uit zal blijven na een dag of twee tussen de bedwelmende geuren van de Dour-camping te hebben doorgebracht. De beslissing om over te gaan tot aanschaf van dat ticket was snel gemaakt: volgens de immer genuanceerde propaganda van het VB kosten die Walen mij namelijk zo’n €2000 per jaar! Dan kan die 78 euro er ook nog wel bij, me dunkt.